شب های تابستان شعبان

شبهای تابستان شعبان قدیم
قبل ازغروب آفتاب همه مردان از کوه ،دشت وصحرا پس ازیکروز پرکار به سوی منزل برمیگشتند .زنان بادوشیدن شیر گاوها وجمع آوری آنها به پخت وپز مشغول می شدند. دختران و پسران خردسال همراه با ظرفی مسی که درآن مقداری دوغ ریخته شده بود ند ،جهت خنک نمودن آن به کناررودخانه مراجعه می کردند وتوسط قاشق بزرگی شروع می کردند به چرخش دادن ظرف دوغ وچنان با مهارت ظرف را به گردش در می آوردندکه کف ظرف معلوم می شد وبا چرخش ظرف برروی آب دوغ مربوطه سرد وگوارا می شد. تعداد این اشخاص آنقدر زیادبودندکه صدای برخورد قاشق وظرف مربوطه فضای ده را پرمی کرد. درزمان های گذشته چون رودخانه کانال کشی نشده بود درنتیجه کنار آن پوشیده ازانواع درختهای تنومند بود که خیلی ازمردان پس ازصرف شام درکنار رودخانه وزیر این درختها گروه گروه دورهم جمع می شدند،وتاپاسی ازشب به صحبت وگفتگوی دوستانه مشغول می شدند. مکان سرداب محفلی عمومی بود که عده ای بر روی این سرداب که محلی با صفا بودتجمع می کردند واز هردری باهم صحبت می کردند وبدین طریق هم به آنهاخوش می گذشت وهم اطلاعاتی ازهمدیگر می گرفتند. درآن زمان کولر نبود وهوا خیلی گرم بودوخانواده هابرای فرار ازگرمای شبهای تابستان به پشت بام ها پناه می بردند،معمولآ هرخانواده با هیزمهایی که برای زمستان ذخیره می کرد تمام اطراف پشت بام را بصورت دیوار محفوظ می کرد و همه خانواده شبها دراین پشت بامها به استراحت مشغول می شدند. خوابیدن بر این پشت بام هابرای بچه ها شادی ذائدالوصفی درپی داشت .همانگونه که آسمان را نگاه می کردی دنیایی ستاره درانواع مختف را مشاهده می کردی .بازی بااین ستارها هم عالمی داشت جستجو وگشت وگذار دردل آسمان ،انسان را دریک حالت وصف ناپذیری قرار می داد .انگارسوار براسبی سفید بالدار برعرضه آسمان به تفرج مشغول بودی،ودراین بین دنبال بزرگترین ستاره می گشتی تا فریاد شادی سر دهی که این ستاره من است .اما این شعف وشادی با فرود یک ستاره به اندوهی بزرگ مبدل می شد چون مردم ده اعتقاد داشتند هرشخص یک ستاره دارد وستاره سقوط شده مربوط به شخصی است که اکنون فوت کرده است.با گذر دقایق باد خنک شروع به وزیدن می کرد وروح وجسم را جلاء می داد همانگونه که درخنکی دلنشین نسیم وسیر وسیاحت در پهنه آفاق سیر می کردی خواب چشمان را فرو می بست وبدن دریک خواب عمیق به سر می برد و بدین سان شب به صبح مبدل می گرید.  شجاعیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *