مراسم باران خواهی در روستای شعبان

انسانها دروقت مشگلات هنگامیکه درتنگنا قرارمیگیرند طبق آموزنده های دینی ومعتقدات خود دست نیاز بسوی خدادراز کرده وازاو طلب

 کمک ویاری می طلبند . یکی از آن سختیها خشک سالی وکم بارانی است که دراوائل بهار در اگثرمناطق ایران مراسمی برای بارش باران اجراء می شد ویا میشود

هول هول کنک:

درشعبان اوائل بهار بچه های ده با درست کردن عروس باران که عبارت بود از یک چوپ افقی که با پارچه های مختلف آنهارا میپوشاندند وآن را روی دست بلند میکردند به کوچه ها ودرب تک تک مناظرمیرفتندودسته جمعی می سرودند:

هول هول کنکی /ازخدا می خام بارونکی /زمینیا تشنه شونه/گنجشگیا گسنه شونه/

وبدین طریق ازخداوند طلب نزول باران داشتند. وبزرگان از پشت بام جهت برآوردن این حاجت آب برروی دلقک وبچه ها میریختندواعتقاد

راسخ داشتند که با اجرای این مراسم بارش باران الهی شروع میشود.  درپایان معانی که برای (هول هول کنک ) دراگثر فرهنگ لغات بکار برده است (ترس  ترس کنک ) معنی شده است. که یابرای خودشان میگفتندکه ما ازنیامدن باران ترس داریم ویا اینکه به عوامل بازدارنده باران هشدار میدادند.

صاحب جهانگیری معنی هول را راست ودرست میداند که اگر این باشد یعنی هرچه دعا میکنم وهرچه میگویم حقیقت دارد  پس باران شروع کن به باریدن.

جالب اینجا است آناهیتا که یکی از الهه گان ایران وآریایی ویک پیکر کیهانی  هند وایرانی است که ایزد بانوی آبها پنداشته شده است .در هندهنوز دراوائل بهار مراسمی بنام هولی برگزار میشود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *